Soldaten huilen niet

Posted by:     Tags:  , , , , , , ,     Posted date:  June 22, 2011  |  No comment




Voor de liefhebbers van mooie historische verhalen van Floortje Zwigtman en van Aline Sax, is er nu een verhaal geschreven door Rindert Kromhout. De kenners weten natuurlijk dat Rindert méér heeft geschreven dan Ellie en Nellie. Zijn Italiaanse verhalen worden vooral door fijnproevers gewaardeerd. En nu heeft hij zich gewaagd aan een verhaal rond The  Bloomsbury Group, een kring van schilders en schrijvers rondom de zussen Vanessa Bell en Virginia Woolf, in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. Het perspectief ligt bij de kinderen van Vanessa, bij Quentin om precies te zijn. Samen met zijn drie jaar oudere broer Julian en hun jonge zusje Angelica groeit hij op in de betoverende omgeving van Charleston, een tot villa verbouwde boerderij op het Engelse platteland. Daar schilderen Vanessa en haar vriend Duncan, daar schrijft tante Virginia en daar vieren ze hun verkleedfeestjes waar de dorpsbewoners niets van begrijpen. Iedereen is welkom en kan daar zijn eigen gang gaan zonder zich te storen aan conventies, die buiten Charleston zo verstikkend aanwezig zijn. Geïnspireerd door
zijn tante wil Quentin ook graag schrijver worden en we lezen dan ook zijn verhaal: hoe ze op het platteland aankomen en Charleston langzaam vorm krijgt. Hoe de snel opeenvolgende relaties van Duncan hem toch niet gelukkig maken, hoe Julian meer en meer politiek geëngageerd raakt en hoe het werk van Vanessa steeds meer de aandacht trekt van kunstminnend Londen. Niets lijkt de gelukkige samenleving in die kleine kosmos te kunnen verstoren… totdat er een grote leugen aan het licht komt. Rindert Kromhout heeft met dit boek een prachtig tijdsbeeld geschetst en de bewoners van Charleston opnieuw tot leven gebracht. Geniet er alsjeblieft echt van, dat heb ik óók gedaan…