Oog om oog – Buddy Tegenbosch

Posted by:     Tags:  , , ,     Posted date:  November 4, 2015  |  No comment




Soms komen mijn werk voor de bibliotheek en mijn werk voor de Leesfabriek mooi samen. Zo had een van mijn scholen een schrijversbezoek van Buddy Tegenbosch geboekt. Zijn nieuwe boek,Oog om oog, kwam de week voor het bezoek uit en die wil je dan natuurlijk gelezen hebben voordat je de schrijver gaat treffen. Het boek is een spannende thriller, dus zeker een tip voor de leesliefhebbers op deze site. 
 
Jaap-Jan ging op de basisschool en de middelbare school door een hel dankzij klasgenoot Ivar. Ivar had de klas zo in zijn macht dat ze Jaap-Jan negeerden en deden of ze niet merkten hoe hij gepest werd. Net als de leerkrachten, die deden ook of ze niets merkten. Dat was vroeger. 
Jaap-Jan studeert nu en heeft, tot zijn eigen verbazing, een paar goede vrienden. Zijn studie is interessant, hij werkt in de hipste club van de stad en hij is voorzichtig verliefd op Liza. Alles gaat prima (nou ja, de liefde blijft lastig), tot op een avond Ivar opduikt in de club. Hij lijkt Jaap-Jan, J-J voor zijn vrienden, niet te herkennen. JJ besluit dat hij zijn leven niet op nieuw door Ivar zal laten verpesten. Hij zal keihard wraak nemen. 
 
Het fijne aan Oog om oog  is dat je stukje bij beetje ontdekt wie J-J is en hoe het komt dat Ivar zo’n impact op zijn leven heeft. Dit doet Buddy Tegenbosch door hoofdstukken in het heden af te wisselen met flashbacks naar vroeger. Wat meteen flink wat vaart aan het verhaal geeft, aangezien er meestal op een spannend moment geswitched wordt.  
Ik voelde afwisselend compassie en irritatie tegenover J-J. Wat Ivar hem aangedaan heeft is vreselijk, maar de schijnbare gelatenheid waarmee hij de pesterijen onderging, roept ook een gevoel van boosheid op. Je zou hem door elkaar willen rammelen en roepen: verzet je, vertel het aan je ouders, verander van school, maar dóe iets! 
Van Ivar had ik, als persoon, graag iets meer geweten. Je kent hem als sadistische pester, maar het wordt pas laat duidelijk wat een oorzaak voor zijn gedrag kan zijn. Hoe het in zijn hoofd allemaal werkt weet je niet, waardoor hij iets minder compleet is neergezet als J-J. Wat niet wegneemt dat hij een geloofwaardige creep is. 
Scrabble, Mi-Lan en Liza, J-J’s vrienden, zijn goed neergezet. Stuk voor stuk wat excentriek, op een goede manier.  Ik vraag me af of dit trio geïnspireerd is door personages van Stephen Fry, John Marsden en John Green. Ze deden mij er in elk geval op een bepaalde manier aan denken. Aimabele excentriekelingen zijn populair in de huidige YA-verhalen en vervelen doen ze zeker niet. 
 
Het verhaal van J-J zet je aan het denken over je eigen moraal. J-J gaat namelijk heel ver in wat hij doet om Ivar terug te pakken. Wat hij doet is zelfs illegaal en kan hem alles wat hij heeft bereikt kosten als hij ontdekt wordt. Toch doet hij het, eigenlijk zonder te twijfelen. Zou ik hetzelfde doen?, vraag je je af.  
Oog om oog  is een soort paradox, die me pas écht opviel toen ik de laatste bladzijde gelezen had. J-J wil niet dat Ivar weer in zijn leven opduikt, het liefst wil hij hem en alles wat hij gedaan heeft vergeten. Maar dat kan hij niet. Door zijn wraakplan is hij juist heel erg met Ivar bezig. Alles komt weer boven en hij verdiept zich helemaal in Ivar. Dat is toch niet bepaald het loslaten wat hij voor ogen heeft. 
 
Wanneer je nog aan het begin van het boek bent, denk je vast dat je een idee hebt hoe het boek uiteindelijk zal aflopen. Vergeet het maar. Na het laatste hoofdstuk ben ik weer terug gegaan naar het begin omdat ik dacht, maar het was toch … Ik hou er van, zo’n eind dat je gobsmacked achterlaat.