Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) – Astrid Harrewijn

Geplaatst door:     Tags:  , ,     Datum geplaatst:  June 13, 2016  |  Geen reacties


June 13, 2016


Astrid Harrewijn, tot enkele weken geleden was ze voor mij een nog onbekende schrijfster. Ik leerde haar kennen via De Leesfabriek (www.deleesfabriek.nl) terwijl ik aan het neuzen was in de lijst van nieuw leesmateriaal. ‘Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)’, een leuke titel en een aansprekende flaptekst. En zo viel het boek een tijdje later in mijn brievenbus…

Astrid Harrewijn staat bekend als chicklitauteur. Dat valt ook op aan de zeven boeken die ze schreef vooraleer ze ‘Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)’ uitbracht. De zeven andere boeken hebben allemaal de typische chicklitkaft: een vrolijke vrouw, allerlei kleuren en overal sierlijke krulletjes. Heel meisjesachtig! In dat opzicht is haar nieuwste boek veel soberder: de kaft heeft wel een felle rode kleur, maar de aanwezige elementen zijn strakker. Deze kaft spreekt mij veel meer aan dan de vorige boeken van Astrid Harrewijn.

Herengracht 86
Het verhaal gaat over Noor van de Broek. Noor is halverwege de dertig. Ze woont in Itteren (een dorpje nabij Maastricht), heeft een vaste job bij het Bonnefanten en staat – met de bruiloft in het vooruitzicht – op punt een gezin te stichten. Dat klinkt voor de gemiddelde dertiger als muziek in de oren! En muziek is het ook voor haar vriend, Ewald. Maar – want er is altijd een keerzijde aan mooie liedjes – het sprookje gaat al snel aan het diggelen wanneer Noor de kans krijgt om twee jaar bij het Van Gogh Museum in Amsterdam als conservator te werken.

“Ik raak niet opgewonden van dat rossige type met zijn dramatische oor, maar ik ben wel afgestudeerd op die man. Een baan als conservator bij het Van Gogh museum is een kans die ik nooit meer zal krijgen. Ewald wil papa worden en voor de rest van zijn leven in Itteren bij mijn ouders om de hoek blijven wonen, maar ik weet niet of ik dat wel wil.”, vertelt Noor aan Kiki. En zodoende woont Noor even later in een verwaarloosd pand in Amsterdam met haar zes jaar jongere zus, Kiki, en haar studievriend, Joost. Kiki, personal assistent van Jeff Koons, is de optimistische losbol die beschikt over een uitgebreid gamma aan flirtcapaciteiten en een vrolijk singlebestaan. Joost, kunsthistoricus en archeologe, is daarentegen rustiger van aard en werkt als adviseur in het Rijksmuseum. Kiki omschrijft hem als ‘stoffig, maar met zelfkennis’. Even later in het verhaal duikt ook de klusjesman op, Gijs, en zijn teerbeminde hond, Meneer Janssen.

“Sommige dingen doe je gewoon niet als je halverwege de dertig bent”, maar Noor geeft alles op. Ze heeft maar één doel voor ogen: gelukkig worden in Amsterdam. Wordt ze gelukkig? Of zal ze terug smachten naar haar leven met Ewald in Itteren?

De kunst der schrijven
De titel spreekt voor zich en kan onmogelijk anders geïnterpreteerd worden. Het verhaal gaat over drie vrienden in één huis met een klusjesman. De klusjesman is in het verhaal weinig aanwezig, waardoor hij tussen haakjes is gezet. Toch begrijp ik niet waarom hij alsnog een benoeming in de titel heeft gekregen, zelfs al is dat tussen haakjes. Hij is zodanig weinig aanwezig dat ik mij afvraag waarom Harrewijn ervoor heeft gekozen hem er toch bij te zetten? Zelfs zijn hond, Meneer Janssen, is in het verhaal meer aanwezig.

De hoofdthema’s van dit verhaal zijn de zoektocht naar jezelf, vriendschap en de kunstwereld. De zoektocht naar jezelf kan misschien zelfs als hét hoofdthema van het verhaal omschreven worden. Noor is namelijk doorheen het volledige verhaal op zoek naar wat ze wil en op welke manier ze bepaalde doelen in haar leven zal verwezenlijken. Daarbij komt ze regelmatig in conflict met zichzelf. Ook vriendschap speelt een belangrijke rol, omdat de personages samenleven met elkaar en er een speciale band ontstaat. Zo zijn Kiki en Noor biologisch zussen, maar kan hun onderlinge relatie eerder omschreven worden als (een groeiende) vriendschap. Ook de kunstwereld kenmerkt het verhaal. Het merendeel van de personages heeft namelijk een passie voor iets dat met kunst te maken heeft en alles draait rond kunst (en een kunstschandaal).

Het verhaal is geschreven vanuit de ik-verteller, Noor. Noor is een belevende ik, waardoor je als lezer mee in de huid kruipt van Noor en ervaart wat zij ervaart. Het vertelperspectief maakt het verhaal krachtiger. Er zijn verhalen waarbij ik soms twijfel of een ander vertelperspectief mogelijk ook interessant zou zijn, maar bij dit verhaal kies ik resoluut voor een nee. Wat de andere personages denken en voelen doet – laten we eerlijk zijn – niet ter zake.

De opbouw van het verhaal is chronologisch. Regelmatig komt er een flashback in voor, bijvoorbeeld wanneer Noor terugkijkt naar haar leven met Ewald, maar het gebruik hiervan is eerder weinig. Ook de schrijfstijl van Harrewijn is weinig stilistisch. Ze gebruikt geen moeilijke woorden en er komt niet veel verheven franje bij haar schrijfstijl kijken. Dat vind ik voor dit verhaal een goede keuze. Het verhaal is een alledaags verhaal waarin veel mensen zich zullen herkennen. Door de eenvoudige schrijfstijl blijft het verhaal ook voor iedereen toegankelijk. Het is echter wel zo dat de inhoud zich ertoe leent om ook krachtig gebracht te kunnen worden met een eerder filosofische schrijfstijl, daar waar dat bij andere verhalen absoluut uit den boze is (of waar een eenvoudige schrijfstijl tekort doet aan het verhaal). Toch zou ik zelf het boek niet anders hebben willen lezen dan zoals het is. Prima keuze van Harrewijn!

De vraag van vandaag
Waarom besloot Harrewijn het met ‘Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)’ over een andere boeg te gooien? De kaft ziet er – zoals ik eerder al aanhaalde – helemaal anders uit dan haar vorige boeken. Zelf las ik eerder nog geen boeken van Astrid Harrewijn, waardoor ik inhoudelijk de verhalen niet kan vergelijken. Toch heb ik dit verhaal niet als chicklit ervaren. Waarom maakte Harrewijn deze keuze?

Deze recensie is geschreven door Lore Evens. Lore is 23 jaar en woont in Maaseik. Na een studie toegepaste school- en pedagogische psychologie in Antwerpen volgt zij nu een verkort traject lerarenopleiding secundair onderwijs Nederlands – geschiedenis in Leuven. Lore schrijft ook over boeken e.d. op haar eigen blog: https://loreevens.wordpress.com/

Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) / Astrid Harrewijn / Uitgeverij Boekerij / 2016 / 299 blz. /
ISBN 978 – 90 – 225 – 7617 – 5



Bijdrage van:


Op deze plek zullen we regelmatig recensies plaatsen van bezoekers of van recensenten van bevriende websites en tijdschriften. Dat gebeurt soms op uitnodiging, maar heel graag willen we ook plaatsmaken voor spontaan ingeleverde boekbesprekingen. Dus: heb je een goed boek gelezen? Deel je mening (en dus je passie!) met de andere lezers van De Leesfabriek!




Comments Closed