Did I Mention I Need You – Estelle Maskame

Posted by:     Tags:  , , , ,     Posted date:  December 28, 2016  |  No comment




Soapie liefdesverhaal

Al op jonge leeftijd startte Estelle Maskame haar Dimily-serie. Na het eerste Did I Mention I Love You verschijnt in 2016 Did I Mention I Need You in Nederland. In het tweede deel van de trilogie zet Maskame het romantische verhaal van Tyler en Eden voort. Ze werkt verder aan haar soap-achtige vertelling, en overschrijdt daarbij regelmatig de grens met het aannemelijke. Did I Mention I Need You is een heerlijk liefdesverhaal, maar is erg cliché en bevat een opeenstapeling van problemen.

Eden heeft besloten dat ze de zomer door gaat brengen bij Tyler, in New York. Ze laat haar vriend Dean achter, om haar stiefbroer, op wie ze eigenlijk smoorverliefd is, op te zoeken. In de hoop dat hij zijn gevoelens kwijtgeraakt is, trekt Eden naar New York. Helaas blijkt het tegendeel al snel waar. Tyler laat haar, als een ware gids, alle mooie dingen van New York zien, maar ondertussen zijn beide jongeren met iets geheel anders bezig: hoe veroveren ze elkaar zo snel mogelijk?

Vanaf de eerste bladzijde stroomt het verhaal over van clichématigheden en oppervlakkigheden. Maskame gebruikt – zeker in het begin – een overload aan stereotieperingen en overbekende gebeurtenissen om haar verhaal vorm te geven. Natuurlijk gaat Tyler met Eden over Times Square en natuurlijk hebben ze een romantische avond op het dak van de flat. Daarbij creëert Maskame slechts oppervlakkige personages. Hoofdpersonage Eden lijkt louter te reageren op wat er op dat moment gebeurt. Ze wordt erg inconsequent en wankel neergezet. Haar psyche wordt onvolledig uitgewerkt, waardoor ze voor de lezer onbegrijpelijke dingen doet en denkt: ‘Dean bestaat opeens niet meer. Ik vergeet hem omdat ik alleen maar kan denken dat ik ook heel graag met Tyler wil zoenen.’ Daarbij reageert ze zeer overdreven op diverse gebeurtenissen en is ze heel argwanend. Waar dit in het begin zorgt voor aantrekkelijke verhaalsituaties, wordt haar achterdochtige houding naar mate het verhaal vordert ergerlijk en ongeloofwaardig. Niemand zoekt, zoals Eden, overal iets achter, niemand is direct zó jaloers en niemand laat zijn gedachten zo leiden door iemand anders’ gedachten: ‘Tyler praat meer met hen dan met de meiden van nummer 1201, dus vind ik ze allebei leuk.’ Simpelheid troef.

Toch scoort Maskame met haar verhaal in Did I Mention I Need You. Het lijkt het uber clichématige op leedvermaak drijvende verhaal te zijn dat de lezer lange tijd weet te bekoren. Maskame scoort makkelijk met haar start. Door Eden naar New York te laten afreizen, bindt ze de kat op het spek. Elke lezer ziet mijlenver van te voren aankomen dat dit verkeerd zal gaan. Vervolgens creëert ze een soapachtig verhaal, überromantisch en vol zoetsappigheden: ‘Ik kom er maar niet achter waarom onze handen zoveel beter in elkaar passen dan die van Dean en mij.’ Met een hoog verhaaltempo, waarbij ze probleem op probleem stapelt, houdt ze haar verhaal aantrekkelijk en met gedetailleerde beschrijvingen van de seksuele tintels in het verhaal trekt ze de lezer het verhaal meer en meer in.
Echter, Maskame is daarin niet overtuigend. Al snel blijkt haar verhaal op vele punten over de top en lijkt het een aaneenschakeling van losse problemen. Als in een ware soap hopt Maskame van probleem naar probleem, waardoor een goed en logisch verhaal ontbreekt. Daarbij hanteert Maskame op diverse plaatsen te veel telling in plaats van showing. Ze vertelt het verhaal, maar kan het de lezer niet écht laten voelen: ‘De volgende dag zijn Tyler en ik allebei gespannen. We kunnen er niets aan doen.’

Na de laatste woorden in Did I Mention I Need You kan de lezer de eindbalans opmaken. Geheel in stijl sluit Maskame het tweede deel, en opent ze een derde: clichématig en vol ellende. Did I Mention I Need You mist alle facetten van een écht goed boek, maar bevat een lekker ellendig en clichématig verhaal. Prima voor een avondje in de kerstvakantie, maar ook niet meer dan dat. De lezer die vernieuwing, verrassing en diepgang verwacht, doet er goed aan verder te zoeken. De lezer die louter een avondje lekker wil genieten en zin heeft in een enorme portie leedvermaak, kan zijn hart ophalen met Maskames tweede boek.

Estelle Maskame – Did I Mention I Need You, vertaald door Jasper Mutsaers, uitgeverij Moon Young Adult, Amsterdam. ISBN: 9789048834778