Verloren grond – Murat Isik

Geplaatst door:     Tags:  , ,     Datum geplaatst:  November 8, 2017  |  Geen reacties


November 8, 2017


Toen ik tijdens de zomervakantie op vakantie vertrok naar de bergen, besloot ik Verloren grond van Murat Isik mee te nemen in mijn veel te groot koffer. Het verhaal deed mij denken aan de boeken van Khaled Hosseini en dat leek mij natuurlijk onmiddellijk een i-de-aal verhaal om op vakantie in weg te dromen. Zo gezegd, zo gedaan: de vakantie kon beginnen.

Verloren grond was in 2012 het debuut van Murat Isik (°1977) waarvoor hij de Bronzen Uil Publieksprijs won. Zijn eerste alom geprezen roman werd in het voorjaar van 2017 opgevolgd door zijn tweede roman Wees onzichtbaar, die al even alom geprezen wordt.

Het verhaal vertelt over de dertienjarige Mehmet en zijn familie (vader Selim, moeder Asme, broer Yusuf en zusje Elida) en speelt zich af op het Turkse platteland van de jaren zestig. De familie heeft al tal van tegenslagen meegemaakt maar wist zich hier dankzij een positieve levensvisie telkens weer uit te redden. Op een dag slaat echter het noodlot toe: vader Selim krijgt een ongeluk en kan niet meer werken. De familie is – volgens vader Selim althans – genoodzaakt hun dieren te verkopen en naar het geboortedorp van de vader terug te keren, maar daar is niet iedereen even tevreden met hun komst. En dat is weliswaar nog zacht uitgedrukt. De familie krijgt het zwaar te verduren en zoekt oplossingen.

Na het lezen van Verloren grond kon ik maar één ding besluiten: Murat Isik is een nieuwe ontdekking voor mij en zonder twijfel evenwaardig aan Khaled Hosseini. Als er iets is dat Isik – net zoals Hosseini dat doet – in het verhaal weet te brengen is het de couleur locale. Hij speelt zodanig met woorden dat hij zowel de tijdsgeest als de sfeer in het verhaal op sublieme wijze naar voren laat komen. Vanaf het moment dat je in het verhaal zit (en dat was bij mij al vanaf één van de eerste bladzijden) neemt hij je mee alsof je er op dat moment zelf bent. Je ervaart de streek, de manier waarop mensen met elkaar omgaan – de kilte maar ook de warmte – , de waarden die belangrijk zijn in die tijd, hun gedachtegangen, … . Als een schrijver dat kan (en allemaal tegelijk) is dat een sterke troef. De verklarende woordenlijst als bijlage is een mooi meegenomen en handig extraatje om nóg beter de couleur locale te ervaren (weetje: Ma be gerdi betekent goedendag in het Turks).

Ondanks dat het verhaal geen spannende thriller is wil je het in één ruk uitlezen omdat je wilt weten hoe het eindigt. Vaak wordt het woord ‘mooi’ binnen een recensie als te alomvattend ervaren, maar toch is dat wat dit verhaal is: mooi, bijzonder mooi zelfs. Het is een puur verhaal over vroeger dat niet mooier verteld kon worden. Murat Isik heeft er aan mij een fan bij en zijn tweede roman ligt al klaar om gelezen te worden.

Vijf op vijf.

Verloren grond / Murat Isik / Uitgeverij Anthos / 2012 / 368 pag. / ISBN 9789041415721



Bijdrage van:


Mijn naam is Lore, ik ben 25 jaar en woon in Belgisch Limburg. Of ik nu 6, 12 of 18 jaar was, als ik naar de bibliotheek ging kwam ik altijd terug met een hoge stapel boeken. Als ik eenmaal begon te neuzen tussen die ellenlange rijen met boeken was het onmogelijk om er één boek uit te kiezen. Tijdens mijn zes studentenjaren werden de leesboeken vervangen door dikke cursussen, en het schrijven van boekverslagen werd ingeruild voor het schrijven van papers. Wat een gouden periode voor het behalen van mijn diploma’s betekende, betekende een zeer donkere periode voor mijn leescarrière. Na mijn studietijd had ik ein-de-lijk weer tijd om te boeken lezen en recensies te schrijven. Woorden hebben me altijd gefascineerd. Wat ik dan ook zo leuk vind is om te ontdekken hoe een schrijver zijn woorden op papier brengt. Het zal dan ook niet verbazen als ik zeg dat mijn boeken altijd vol met post-its zitten. Maar ik lees ook simpelweg graag omdat ik het oh zo leuk vind om eventjes in de huid van iemand anders te kruipen en helemaal in het verhaal te mogen verzinken. De periode van bibliotheekbezoekjes ligt ondertussen achter mij. Ik spaar nu voor een gigantische boekenkast!




Wil je hier ook iets over kwijt?