Na het lezen van dit boek kijk je in het vervolg totaal anders naar bronzen beelden. Hoe dat komt? De hoofdpersoon in Joy (2012) is een mooi meisje en eigenzinnige puber. Joy gaat in Brussel werken als levend standbeeld. Al staande op de Grote Markt komt ze in aanraking met een amateur beeldhouwer die een fascinatie heeft voor beelden en wil weten wat beelden denken. Om dit doel te bereiken is hij op zoek naar de ideale vrouw, of beter...

Al zo lang ik me kan herinneren, ben ik dol op sprookjes. Avond aan avond las ik in de enorm dikke boeken van Grimm en Anderson. De magie van prinsen, prinsessen, pratende dieren en boze heksen. Nooit vroeg ik me af of het wel zo realistisch was dat de prinsessen allemaal zo braaf waren, de prinsen zo dapper en de boze heksen alleen maar kwaadaardig.  Dat kwam pas later. Beest in bed kwam dan ook als geroepen.  Eindelijk een boek waarin...

Potverdorie, wat ben ik soms toch blij met een boekverfilming. Ik wist van het bestaan van De belevenissen van een muurbloem. Bij het lezen van de flaptekst leek het me alleen nogal dertien in een dozijn, dus ik ben er nooit aan begonnen. Maar toen zag ik daar de trailer van The Perks of Being a Wallflower, met Ezra Miller en Emma Watson. Twee redenen om naar de bioscoop te gaan en wat was het mooi! Toch maar het boek...

Dat chicklit geen hoogstaande literatuur is dat weten de meeste mensen wel. Dat wil niet zeggen dat een chicklit op zijn tijd niet leuk kan zijn. Maar je moet ze wel weten uit te kiezen. Ik had De Socialite en De City al een aantal keer gezien voordat ik het oppakte. De cover sprak me aan, maar toen ik de synopsis las, twijfelde ik of ik dit wel echt leuk zou vinden. Het begin van het verhaal was leuk. Het lijkt...

Hoeveel regen van Jon Bauer, is een roman over een 8-jarig jongetje die zijn ouders moet delen met pleegkinderen, tot hij daar op een dag een einde aan maakt. Het verhaal wordt verteld door een 8 jaar oude jongen, zijn naam blijft onbekend. Hij is het enige kind van zijn ouders, maar hij vindt alsnog dat hij te weinig aandacht krijg. Dit komt doordat zijn ouders, en dan vooral zijn moeder, er steeds nieuwe pleegkinderen op na willen houden. Om de...

Het was laat in de namiddag. Het landschap strekte zich glooiend langs beide zijden van de weg uit, er was niet veel verkeer. Tabby neuriede mee met liedjes die ze kende; ik volgde de horizon met mijn ogen, tot ik plots versteende. Van binnenuit. Ik herkende het meteen. Ondanks het feit dat de presentator Frans gewauwel over de intro smeerde. Zonder enige waarschuwing werd het lied de ether in gestuurd, losgelaten in mijn oren waar de muziek meedogenloos alle herinneringen lospeuterde...

Met één woord is hij te omschrijven, deze verhalenbundel. Absurd. Ik ben een groot fan van de boeken van Ammaniti, dus ik was erg benieuwd naar zijn nieuwe verhalenbundel. Nu ik hem uit heb ben ik niet zozeer positief of negatief, ik ben meer enorm verrast. De verhalen in deze bundel zijn heel anders dan de eerdere boeken die ik van hem gelezen heb. Romantische verhalen worden afgewisseld door verhalen over lichamen die uit elkaar spatten, gestoorde kleinzonen, bizarre videotheken,...

Maaike en Tina bespreken De donkere kamer van Damokles (1958) van W.F. Hermans. Dit boek is verschenen ter gelegenheid van de actie Nederland Leest in 2012. Voor de lezers die het boek nog niet kennen, hieronder nog even een heel beknopte samenvatting: Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakt Henri Osewoudt, de zoon van een sigarenboer en een psychisch gestoorde moeder, betrokken bij allerlei verzetsactiviteiten. Dit allemaal dankzij zijn ‘dubbelganger’ Dorbeck, die hij aan het begin van de oorlog bij toeval leert kennen....

“In een uitbundige stijl en met een flinke dosis humor vertelt Maan hoe het is om 25 jaar te zijn in 2012.” Zo wordt Ik ben Maan aangekondigd. Interessant, dacht ik. Maar helaas, deze korte samenvatting van dit verhaal is niet geheel juist. Een uitbundige stijl heeft het boek zeker. Een flinke dosis humor? Ja, je zou het humor kunnen noemen. Maar wel hele sarcastische humor waar je echt van moet houden. En ik hoop dat niemand dit boek te...