Mijn jeugd verpestte mij Voor eens en voor altijd toont Ottessa Moshfegh dat het milieu waarin je opgroeit wel degelijk invloed heeft op hoe jij over jezelf denkt, wie je bent en wat je doet. In Eileen laat ze Eileen haar jeugdverhaal vertellen. Ze keert samen met de lezer naar het jaar 1964; het jaar waarin Eileen iets deed wat de rest van haar leven veranderde. Eileen zich de bewuste dag in 1964, de dag waarop haar verhaal echt begon. Ze neemt...

Het begin van veel meer Lichte jaren van Elizabeth Jane Howard start indrukwekkend: een zeer uitgebreide stamboom, gevolgd door alle gezinslijsten, met alle hulp in de huishouding, siert de eerste bladzijden. Een scala aan namen, bijnamen incluis, voorspellen het een en ander: Lichte jaren, het eerste deel in de familiekroniek over de Cazelets, doet een beroep op je geheugen. Al snel blijkt dit het geval: de stambomen en namenlijsten zijn allesbehalve overbodig. Howard situeert haar verhaal rond de jaren 1937 en 1938....

Masser Brock is columnist bij de krant De Nieuwe Tijd. Masser gelooft in een gelaagde waarheid en schrijft met enige regelmaat een column die de premier op zijn zachtst gezegd niet in een gunstig daglicht zet, zijn zus Mia creëert waarheden als spindoctor van de premier. Een verhaal rond omgekomen soldaten waar meer achter blijkt te zitten dan in eerste instantie lijkt, zorgt ervoor dat Masser zich af begint te vragen of zijn geloof in de waarheid wel realistisch is...

Het geheugenboek gaat over Samantha McCoy, oftewel Sammie. Sammie begint een boek aan zichzelf voor als ze dingen niet meer herinneren. Bij haar is namelijk NPC, Niemann-Pick Type C, vastgesteld. Een ziekte waarbij de cholesterol ophoopt in de lever en milt met als gevolg enkele blokkades in de hersenen. Motorische functies, het geheugen en stofwisseling kunnen hierdoor worden verstoord. De ene na de andere lovende recensie zag ik voorbij komen, dus toen de vraag kwam of ik het boek wilde lezen...

Het spel van de herinneringen Samantha heeft Niemann Pick, type C. Ze gaat dement worden en zal vroeg komen te overlijden. Om de Samantha van de toekomst haar geheugen van nu te geven, schrijft ze haar eigen geheugenboek waarin ze haar toekomstige ik in de je-vorm aanspreekt. ‘Ze zeggen dat ik alles zal vergeten. Dus schrijf ik om te herinneren…’ Lara Avery beschrijft in Het geheugenboek het emotionele verhaal van de puberende Sam. De niet-populaire scholiere zit in het debatteam en is...

Het geheugenboek gaat over Samantha, die ook wel Sammie genoemd wordt. Ze is superslim en heel goed in debatteren, daarom wil ze haar kleine thuisstadje ook verlaten en naar de beste universiteit in New York gaan. Maar dan wordt er een zeldzame ziekte bij haar vastgesteld waardoor haar lichaam fysiek achteruit gaat, maar het ergste is dat ze dingen zal vergeten. Het boek is in dagboek vorm geschreven als de titel doet vernoemen een geheugenboek. Sammie schrijft op wat ze meemaakt...

Lara Avery verliet het ouderlijk huis met alleen een basketbalbeurs op zak. Ze wilde rechten studeren, maar kwam algauw tot de ontdekking dat ze liever schrijft. Volgens Booklist is Lara een auteur om in de gaten te houden. Ze woont in Minneapolis (Minnesota) en schrijft voor het literaire tijdschrift Revolver. Toen Het geheugenboek in de brievenbus viel, sprong ik een gat in de lucht. Het boek samen met een notitieboekje (om zelf je eigen geheugenboek te schrijven) zag er veelbelovend uit....

Bijzonder, maar wederom geslaagd ‘We weten nooit hoelang we hebben. We krijgen geen garantie voor morgen. Ik kan hier ter plekke dood neervallen.’ Het zijn harde, maar ware woorden van Libby, de dikste tiener uit Amerika. Zij en Jack, de jongen met prosopagnosie, spelen de hoofdrollen in Op mijn schouders van Jennifer Niven. Na Waar het licht is komt de Amerikaanse auteur opnieuw met een indrukwekkend boek. Wederom staan er twee bijzondere jongeren centraal en moeten hun verhalen de lezer emotioneren....

Hisham Matar’s Terugkeer zette ik op mijn leeslijst, nadat ik in de korte samenvatting volgende zin las: ‘In dit hartverscheurende boek beschrijft hij zijn terugkeer naar een land en een familie die hij dacht nooit meer terug te zullen zien. De terugkeer is een intens, persoonlijk en toch universeel verhaal over verlies en wat het betekent een mens te zijn.’ De auteur vertelt in deze roman zijn eigen verhaal. Hisham was negentien toen zijn vader in Libië ontvoerd en gevangen...

Een duel is een mooie manier om te sterven ‘Maar toen herinnerde ik me die woorden van Rosenthal en besloot om alles op te schrijven, de gebeurtenissen naar waarheid. De verbeelding, ook naar waarheid. Want de grenzen tussen die twee zijn vaag en subtiel, net als in het leven zelf.’ Het is juist deze grens die continu opgezocht wordt in Het duel van David Grossman. Ruim zestien jaar na ‘het gebeurde’ vertelt de dan 28-jarige David over het duel dat hij meemaakte...