Een bijzondere toekomstroman die angstaanjagender is dan menig andere dystopische roman. De toekomst die in De Mandibles: een familiekroniek 2029-2047 geschetst wordt, komt namelijk wel héél dichtbij… Het is 2029, slechts 13 jaar verwijderd van nu. De economische situatie is al een tijd niet meer wat hij ooit geweest is. Toch weet de familie Mandible elke keer het hoofd boven water te houden dankzij het vooruitzicht op een geweldig fortuin van grootvader Douglas Mandible. Hoewel de verschillende familieleden naast hun bloedband, geen...

‘Het zijn allemaal zakkenvullers!’. ‘Het zijn boeven, ze moeten de gevangenis in!’. ‘Ze hebben de crisis veroorzaakt en krijgen nog een bonus ook!’. De kans is heel groot dat je in de afgelopen jaren bij een gesprek over de financiële crisis – en ook nu nog met de discussies over de bonussen van bankiers – deze zinnen voorbij hebt horen komen. Je kan het de mensen die dit zeggen niet helemaal kwalijk nemen, ze weten niet beter. Het echte verhaal...

Als je de cover en titel van het boek bestudeert roept het vrijwel meteen vragen op. Wie zal er zijn en wie staan daar met die auto op de heuvel? Maar nog belangrijker; waarom staan ze daar? De cover is meteen al een goeie reden om het boek open te slaan. Op de eerste pagina ontmoeten we Emily, een meisje met een normaal gezin en een gave om het vertrouwen van ongeveer iedereen te winnen. Daarna maken we kennis met de...

Een beklemmende roman over liefde, geluk en vrijheid Sommige boeken zijn in staat om je beet te grijpen en je een fictieve wereld in te trekken. Je wordt een andere wereld ingezogen en wanneer je opkijkt, moet je eerst even tot jezelf komen. Room van Emma Donoghue is zo’n boek waarbij je met ieder hoofdstuk verder de wereld van de personages wordt ingetrokken. Room vertelt het verhaal van Jack en zijn moeder. Samen wonen zij in Room (Kamer), een ruimte van ongeveer...

Een boek waar je een beetje naar van wordt, waar je over moet blijven nadenken, maar waar je ook gelukkig van wordt door de ingewikkelde schrijfstijl en bijzondere manier van zinnen vormen. Naar de overkant van de nacht is voor mij eigenlijk precies dat. De eerste keer dat ik het boek zag, was tijdens 'De avond van het boek' waar leraren Nederlands hun favoriete moderne roman kozen die op de leeslijst moest. Daarna zei mijn vriendin dat ze hem wilde lezen....

Toen ik Swamplandia! opensloeg waren er meerdere pagina’s van over-positieve schrijvers/sites/magazines waar ik me doorheen moest werken voordat ik bij het verhaal kwam. Dit had niet het effect dat ik zin had om het boek te lezen, maar dat ik er nog kritischer naar wilde kijken. Wat zou die mensen nou allemaal wild van enthousiasme hebben gemaakt? Het boek speelt zich af op één van de tienduizend kleine eilandjes voor de kust van Amerika waar alligators en moerasplanten de dienst uitmaken....