Ik wilde De demon van Felswyck erg graag lezen omdat het van dezelfde uitgever is als 'Rood' van Pierce Brown. Dat boek vond ik fantastisch, dus ik waagde me graag aan dit boek. Er wordt gezegd dat beide boeken een beetje dezelfde fantasy zijn. Dat klopt ook wel: beide boeken bevatten een bijzondere mix van fantasy en politieke samenzweringen. De eerste 50 bladzijdes van De demon van Felswyck lazen heerlijk en ik werd lekker enthousiast. Voornamelijk de kaart voorin het boek...

Cosmetische chirurgie voor hersenen ‘We hebben allemaal dingen die we liever willen vergeten en waar we niets aan kunnen doen. En zaken uit het verleden hoeven niet aan iedereen getoond te worden, omdat hun betekenis soms te ingewikkeld is, te pijnlijk soms. Beter kun je ze maar beter voor je houden.’ En juist díe opmerking betekent een bron van ellende in het eerste Engelstalige boek van Eugen O. Chirovici. Met Boek der spiegels schrijft hij een zeer spannende whydunit die zijn...

Als de kinderstem zingt, moet je oppassen ‘Ten little rabbits, all dressed in white Tried to go to Heaven on the end of a kite Kite string got broken, down they all fell Instead of going to Heaven, they went to… Nine little rabbits, all dressed in white Tried to go to Heaven on…’ ‘In de villa loopt op dit moment een jonge vrouw alert als een dier over het gelakte parket het Perzische tapijt op.’ Met een zeer afstandelijk perspectief, en tegelijkertijd haast op filmische wijze...

De Nederlandse schrijfster Marieke Nijkamp heeft dit debuut in het Engels geschreven. Op zich al heel bijzonder, maar ‘This is where it ends’ belande ook op de New York Times bestsellerlijst. Nijkamp liet zich inspireren door een schietpartij in 2012 op een school in Connecticut waarbij achtentwintig doden vielen. Voor het schrijven van dit verhaal heeft ze veel onderzoek gedaan, zoals onderzoeksrapporten lezen, noodoproepen beluisteren en met betrokkenen spreken. Marieke Nijkamp is actief lid van de We Need Diverse Books-beweging en...

Iedereen heeft geheimen ‘Een meesterlijke verhalenverteller’. De woorden van schrijver Harlan Coben creëren positieve verwachtingen: het lijvige Weg zonder genade van schrijver John Hart belooft veel goeds. En die positieve verwachtingen lijken na de proloog Gisteren uit te komen. Een zeer gedetailleerd begin waarin een extreem laag tempo gehanteerd wordt, zorgt direct voor suspense. Een mysterieuze man, van wie niemand de identiteit kent, vermoordt Ramona. Helaas is slechts het begin van hoog niveau. Weg zonder genade blijkt in de verloop van het...

Vrij direct, namelijk binnen zeventien pagina’s, confronteert Simon de Waal de lezer in Nemesis met diverse grote problemen. Al snel schetst hij een dramatisch, problematisch en tevens scenisch decor waarin zijn hoofdpersonages moeten laveren. Na de korte proloog is Sylvia bedreigd door indringers, is er iemand vermoord, heeft er een explosie plaatsgevonden en is er een agent omgekomen. De lezer blijft achter. Verdwaasd en met heel veel vraagtekens. Het belooft een spannend en eveneens boeiend verhaal te worden: ‘Ze wisten...

“Turbulent. Explosief. Dodelijk.” De woorden op de voorkant van Crash beloven veel goeds. De thriller van Jack Bowman lijkt een lust voor menig lezer. Echter, wie de eerste bladzijden gelezen heeft, valt in het grote gat der teleurstellingen. Bowman verwerkt in zijn verhaal zoveel geweld én zet protagonist Tom bij vlagen zó asociaal neer, dat Crash moeilijk te waarderen is. Een boeiende verhaallijn, vol actie, mag de thriller nog een beetje redden, maar een turbulent, explosief of zelfs een dodelijk...

“Het is een cliché, maar het is echt waar: als je genoten hebt van De Hongerspelen, vind je dit fantastisch. – Sarah Rees Brennan, auteur van The Demon’s Lexicon” Dit was het citaat waar direct mijn oog op viel toen ik de cover van Legend in mijn handen had. Persoonlijk ben ik een enorme fan van De Hongerspelen en vind ik vooral het eerste deel van de serie geweldig. Precies om die reden worden dit soort citaten op de omslag gezet:...

The way of shadows (in het Nederlands De Weg Van De Schaduw) is het debuut van Amerikaanse schrijver Brent Weeks en het eerste deel van The Night Angel Trilogy. Met op de omslag de woorden: “The perfect killer has no friends.” is de sfeer gelijk gezet. Het boek gaat namelijk over Azoth die opgroeit in de sloppenwijken van Cenaria. Het leven voor een wees op de straat is keihard en gruwelijk. Maar dan komt Durzo Blint in beeld: de beste...

In deze recensie zullen wij, Mariska en Marije, ingaan op een tweetal recensies die geschreven zijn, nadat Wolfsroedel voor het eerst uitgegeven was in 2002. In reactie op de recensie van Marieke Henselmans in de Volkskrant. Marieke Henselmans: Laat je kinderen kijken naar geweld op tv? Is het nodig dat ze lezen hoe mensen soms verworden tot beesten? En zo ja, hoe oud moeten kinderen daarvoor zijn? Als dit boek een film was zou het voor boven de zestien zijn. Zelf heb...